اگر تا کنون در رابطه با استراحتم صحبتی نکرده ام , به این دلیل بوده است که می خواستم بیشتر فکر کنم ,حال پس از گذشت این چند هفته بایستی بگویم از زمانی که از ابومسلم بیرون آمدم , خیلی چیزها را فهمیدم ,بیشتر با محیط و اطرافیانم آشنا شدم و شناخت بیشتری نسبت به اطرافیانم پیدا کردم.چرا که این چند سال دائم مشغول به فعالیت بودم و فرصت این چنینی پیدا نکرده بودم.
در این مدت وقت بیشتری پیدا کردم تا اطلاعاتم را کامل تر کنم.این جند هفته اوقاتم را با خواندن مقالات و جزوات علمی مرتبط با ورزش و فوتبال , تماشای فیلم های فوتبال , شناخت تاکتیک های روز دنیا و ... سپری کرده ام.
در مجموع این وقفه خیلی به نفع من بود , زیرا دراین مدت به وجهه واقعی خیلی ها پی بردم. کسانی بودند که به آنها خیلی اعتماد داشتم , حال متوجه شدم که چقدر در رابطه با آنها در اشتباه بودم. اگر این اتفاق الان نمی افتاد شاید در آینده اتفاقات بدتری رخ می داد.
مهم تر از آن با مردم خوب و فهیم مشهد آشنا شدم و از این همه لطف و علاقه ای که این مردم نسبت به من و همدیگر دارند بسیار خوشحالم. این یکی از مهم ترین افتخارات من بوده ( و هست ) که برای چنین مردمی کار می کرده ام.
حال هم هیچ چیزی را از دست نداده ام , چرا که من همیشه به دنیال موفقیت و پیروزی بودم و برای رسیدن به این هدف تلاش زیادی می کنم. ان شاا... هر تیمی بروم برای قهرمانی خواهم رفت چون موفقیت در جیب من است , اما باز هم ابومسلم را مثل پسرم دوست دارم.